
ما زائران چشمانتظار خانه خدا هستیم؛ مردمی که برخی از ما در سال ۱۳۸۶ با اعتماد به نظام جمهوری اسلامی، بخش عمده هزینه حج خود را پرداخت کردیم و اکنون در سال ۱۴۰۵، *نوزده سال است که انتظار میکشیم.*
صبح مشهد- نوزده سال پیش جوانتر بودیم؛ امروز بسیاری از ما پیر شدهایم، توان جسمیمان کاهش یافته و نگرانیم که پیش از رسیدن نوبتمان، فرصت انجام این فریضه دینی را از دست بدهیم. اگر در سال ۱۴۰۶ اعزام شویم، بیست سال از آن انتظار گذشته است.
در کنار ما، *۵۶ هزار و ۵۰۰ زائر* نیز سال گذشته باقیمانده هزینه حج خود را پرداخت کردند، اما جنگ مانع اعزامشان شد. برخی در این جنگ خانه و زندگی خود را از دست دادند، برخی عزیزانشان را؛ و همه ما، به شکلی، از پیامدهای جنگ آسیب دیدیم.
*آقای رئیسجمهور! حج فقط دیدن کعبه نیست که بگوییم امسال نشد، سال آینده؛ حج برای فرد مستطیع، فریضهای دینی و تکلیفی شرعی است.* ما سالها برای انجام این فریضه برنامهریزی کردیم، هزینه پرداختیم و به وعده اعزام اعتماد کردیم.
شاید برای شما و بسیاری از مسئولان، اگر امسال نشد، سال آینده فرصتی دیگر باشد؛ اما برای ما چه؟ اگر سال آیندهای برایمان نباشد، چه کسی پاسخگوی حسرت و فرصت ازدسترفته ما خواهد بود؟
*پول را شاید بتوان بازگرداند؛ اما عمر، سلامتی و فرصت انجام این فریضه را نه.*
از شما تقاضا داریم با فوریت، همه راههای قانونی و عملی حل مشکل ارز و اعزام زائران را پیگیری کنید و سالمندان و کسانی را که فرصت جسمی محدودی دارند، در اولویت رسیدگی قرار دهید.
*آقای رئیسجمهور، نگذارید نوزده سال انتظار، به یک عمر حسرت و محرومیت از انجام فریضه حج تبدیل شود.*
صدای ما را بشنوید؛ پیش از آنکه برای بعضی از ما، دیگر فرصتی باقی نمانده باشد.
*جمعی از زائران چشمانتظار حج تمتع؛ ثبتنامشدگان سال ۱۳۸۶ و زائرانی که به دلیل جنگ از اعزام بازماندند*


