وقتی بحران اتفاق میافتد افراد بزرگسال معمولا به دنبال پیدا کردن علت بحران هستند ولی یک کودک در ذهن خود به این سئوال میرسد که آیا تو (والد)کنار من هستی؟
فرزانه پیرو احمدی- مشاور خانواده
صبح مشهد- مغز انسان در سنین مختلف تعریف های متفاوتی از بحران دارد و اگر ما این تفاوتها را نشناسیم ممکن است واکنش هر فرد بزرگسال ،کودک و سالمند را یک جور لجبازی ،بی مسئولیتی و تنبلی معنی کنیم و این خود موجب تنش و همچنین ایجاد اضطراب در افراد میشود. بنابراین پاسخهای ساده و علمی را بلد باشید .
به طور مثال کودک وقتی دچار بحران میشود ترس از طرد شدن و تنها ماندن دارد و یا سالمندان ممکن است با شنیدن خبرهای ناگوار بسیار تحریک شوند و بیماریهای جسمی شان مجدد تشدید شود و یا یاد سوگ های گذشته دوباره فعال شود که هر کس واکنش خاص خود را نشان میدهد. پس وظیفه یک فرد بالغ در خانواده این است که خبرها را محدود کند و افزایش ارتباط سالم و حتی تکرار این جمله که کنارت هستم احساس امنیت را برای خانواده فراهم کند.
که اگر این احساس امنیت در خانواده نباشد یا مختل شود افراد در مقابله با خطر که عبارتند از گریز/فریز /جنگ میمانند که چگونه عمل کنند .
خانه را به پناهگاه امن تبدیل کنیم با گفتگو کردن در مورد اینکه چه شده و چه میشود تا اعضای خانواده بدانند که در زمان بحران باید چگونه عمل کنند ،آرامسازی و همچنین اتصال در خانواده که همه اعضای خانواده بدانند که کنار هم هستند.
شناخت سبک های مقابله ای
افراد واکنش متفاوتی نسبت به رویداد ها از خود نشان میدهند. بیایید با یک مثال برایتان روشن کنم:شما در بالکن منزل خود ایستاده اید و به خیابان نگاه میکنید و میبینید که چه ترافیک سنگینی هست .
یک نفر عجله دارد و با بی حوصلگی دست روی بوق ماشین گذاشته ،یک نفر صدای ضبط ماشین را بلند کرده و منتظر است و شما هم از بالا میبینید که علت ترافیک چیست .بله عزیزان این همان نگاه متفاوت به مسائل و واکنش نسبت به آنهاست. پس در زمان بحران و بخصوص این جنگ پیش آمده هر کس یک واکنش متفاوتی نشان میدهد یکی دچار تنش زیاد میشود،یکی آرامش خود را با انجام کارهای متفاوت حفط میکند.
ولی در این مرحله شما به عنوان یک ناجی و حمایت کننده باید بدانید که چگونه با آنها ارتباط بگیرید و شرایط را مساعد کنید .شاید سئوال این باشد که ریشه این تفاوتها در کجاست؟
این تفاوتها ریشه خلق و خوی ارثی،شخصیت وتجربه ها و مهارتهایی است که در طول زندگی آموخته ایم ؛که به واکنشهای متفاوت ما در موقعیت های حساس منجر میشود؛ همانطور که گفتم فرار کردن ،تسلیم شدن ،پناه بردن ،حمله کردن و حل مسئله پنج راه مقابله ای افراد است .اینکه ما چه روایتی از جنگدر ذهن خود داریم تعیین کننده حال ما و خانواده ماست .
وقتی کودک از شما درباره جنگپرسید به او بگویید خودت چه فکری میکنی؟و بعد به او بگویید بعضی از آدمها با هم مشکل دارند اما من کنار تو هستم .
ودر آخر با همکاری هم در این شرایط یک فضای امن در خانه به عنوان پناهگاه آماده کنید و کوله پشتی از مواد ضروری چه برای خانواده از قبیل مواد خوراکی فاسد نشدنی،آب، لباس گرم ،چراغ قوه ،برای سالمندان داروهای مورد نیاز و برای کودکان وسایل بازی .و برگه ای از نشانی منزل نام و نام خانوادگی و نام پدرو مادر و همچنین یک عکس خانوادگی در کوله و یا لباس کودک بدوزید.
