نویسنده: محمد حسین روشنک
به نام پروردگار صادقین
صبح مشهد- چگونه است که وقتی پای مسئولیتپذیری و پاسخگویی به میان میآید، عدهای همه تصمیمات کلان کشور را به ساختار رسمی حاکمیت نسبت میدهند و میخواهند همه از آن حمایت کنند که درست هم هست حتما باید اینگونه باشد ؛اما همین افراد وقتی نوبت به مذاکره میرسد، ناگهان چنین القا میکنند که چند مسئول، خودسرانه و خارج از چارچوب نظام و نظر رهبر معظم نظام در حال تصمیمگیری هستند؟
اگر مذاکره اقدامی غلط، تحقیرآمیز و برخلاف منافع کشور است، پس اصل انجام آن را مقام عالی کشور با چه منطقی پذیرفته است؟ اگر این مسیر نادرست است، چرا رهبر معظم نظام آن را متوقف نمیکنند؟ و اگر درست است، چرا تفکری که اتفاقاً می گویند مورد طمع آمریکا و اسرائیل برای بعد از نظام مقدس جمهوری اسلامی که خیالی بیش نبود قرار داشته اند ، مجریان آن را اینگونه آماج تخریب، توهین و اتهام قرار میدهند؟
آیا واقعاً کسی هست که باور کند در یکی از حساسترین موضوعات کشور، یعنی جنگ، صلح، یا مذاکره با طرفهای خارجی، توافقی بدون هماهنگی با سطوح عالی نظام تصمیمگیری شکل بگیرد یا امضا شود؟
پس این دوگانهسازیهای پرهیاهو برای چیست؟ اگر اصل تصمیم در چارچوب رسمی نظام اتخاذ شده است، حمله به مجریان دقیقاً چه معنایی دارد؟ نقدِ سیاست است یا تخریب مأمورانی که در حال اجرای همان سیاستهای رهبر معظم نظام هستند؟
چرا برخی جریانهای سیاسی، بهجای آنکه صادقانه درباره اصل تصمیم سخن بگویند، ترجیح میدهند در تلویزیون افکار عمومی را با شعارهای تند، اتهامات سنگین و فضاسازیهای احساسی منحرف کنند؟ چرا بهجای شفافیت، از هیاهو استفاده میشود؟ چرا بهجای استدلال، تخریب جایگزین منطق شده است؟
آیا این رفتارها چیزی جز تضعیف انسجام داخلی، فرسایش اعتماد عمومی، و ضربه زدن به اعتبار تصمیمگیری رسمی کشور با خود دارد ؟
اگر مذاکره خیانت است، باید صریح گفته شود چه کسی آن را اجازه داده و در چه چارچوبی پیش رفته است؛ و اگر مذاکره یک ابزار سیاسی در خدمت منافع کشور است، پس این حجم از حمله به مذاکرهکنندگان، جز برای فریب افکار عمومی و بازی سیاسی است؟
نمیتوان هم اصل تصمیم را پذیرفت و هم مجریان آن را به سازشکاری و دشمنی متهم کرد. نمیتوان هم مدعی دفاع از نظام بود و هم با تخریب پیدرپی مسئولانی که در چارچوب همان نظام مأموریت دارند، عملاً پایههای اعتماد عمومی را نشانه رفت.
آیا وقت آن نرسیده است که این تناقض آشکار، صریح و بیپرده برای مردم توضیح داده شود؟ تا کی قرار است هزینه تصمیمهای رسمی کشور که حتما لازم و مفید است را کسانی بدهند که فقط مجری همان تصمیمها هستند؟ و تا چه زمان قرار است برخی گروهها، با پنهان شدن پشت شعارهای پرطمطراق، پاسخگویی درباره این تناقض روشن را نادیده بگیرند؟
به قلم گفتم اگر چه میدانم برای نوشته های تو برعلیه من کلیپ تهمت و توهین منتشر می کنند ؛
اما اشکال ندارد مردم عاقل هستند و تو همچنان وظیفه نوشتن داری.
✍️قلم روشن
