در بسیاری از خانوادهها، یک الگوی آشنا دیده میشود: مردی که در ظاهر آرام، کمواکنش و گاهی حتی بیخیال به نظر میرسد، و در مقابل زنی که بیشتر نگران جزئیات، آینده، روابط و حتی اتفاقات کوچک روزمره است. این تفاوت رفتاری، اگرچه در نگاه اول میتواند باعث سوءتفاهم و دلخوری شود، اما همیشه نشانهی بیتفاوتی یا ضعف یکی از طرفین نیست.
فرزانه پیرو احمدی لنگرودی- مشاوره خانواده
صبح مشهد- واقعیت این است که سبک نگرانی و واکنش افراد، ریشه در عوامل مختلفی دارد؛ از تربیت و تجربههای کودکی گرفته تا فشارهای اجتماعی، نوع شخصیت و حتی نحوهی ابراز احساسات.
چرا بعضی مردان بیخیالتر به نظر میرسند؟
بخشی از این رفتار به فرهنگ و تربیت برمیگردد. بسیاری از پسرها از کودکی یاد میگیرند که احساسات خود را کمتر بروز دهند، کمتر نگران نشان دهند و در برابر مشکلات، خودشان را قوی و کنترلشده نشان دهند. همین آموزش نانوشته باعث میشود در بزرگسالی، برخی مردان در ظاهر آرامتر از آنچه واقعاً هستند دیده شوند.
از سوی دیگر، برخی مردان برای مقابله با استرس، به جای حرف زدن و تحلیل مداوم، به نوعی «فاصله گرفتن ذهنی» پناه میبرند. یعنی مسئله را میبینند، اما ترجیح میدهند تا وقتی راهحل مشخصی پیدا نشده، زیاد درگیر احساسات نشوند. این رفتار گاهی از نگاه همسر یا اطرافیان به شکل بیخیالی، کمتوجهی یا حتی مسئولیتگریزی دیده میشود؛ در حالی که ممکن است در اصل، شیوهی متفاوتی برای مدیریت فشار روانی باشد.
چرا برخی زنان بیشتر نگران هستند؟
در مقابل، بسیاری از زنان به دلایل مختلف حساسیت بیشتری نسبت به روابط، آینده خانواده، سلامت فرزندان، مسائل مالی و کیفیت زندگی نشان میدهند. این نگرانی همیشه منفی نیست؛ گاهی نشانهی دقت، مسئولیتپذیری و دلبستگی عاطفی است. زنانی که بیشتر نگران میشوند، معمولاً تلاش میکنند قبل از بروز بحران، مسائل را ببینند و برای آنها آماده باشند.
اما وقتی نگرانی از حد بگذرد، میتواند به اضطراب دائمی، خستگی روانی و تنش در رابطه تبدیل شود. در چنین شرایطی، زن احساس میکند باید همه چیز را کنترل کند، در حالی که همسرش ممکن است اصلاً متوجه عمق نگرانی او نباشد. نتیجه، فاصله عاطفی و سوءتفاهمی است که آرامآرام رابطه را فرسوده میکند.
تفاوت نگرانی، نه نشانهی دوست نداشتن
یکی از خطاهای رایج در زندگی مشترک این است که افراد، تفاوت رفتاری را به حساب بیعلاقگی میگذارند. مثلاً زن ممکن است تصور کند چون همسرش مثل او نگران نیست، پس به اندازه کافی اهمیت نمیدهد. مرد هم ممکن است فکر کند چون همسرش مدام دغدغه دارد، یعنی اوضاع را بزرگنمایی میکند یا آرامش خانه را به هم میزند.
در حالی که واقعیت این است:
آدمها یکسان نگران نمیشوند، یکسان ابراز محبت نمیکنند و یکسان با بحرانها کنار نمیآیند.
اگر این تفاوتها شناخته نشود، بهجای همدلی، قضاوت شکل میگیرد. و همین قضاوت، فاصلهی بین زن و مرد را بیشتر میکند.
راهکارهای داشتن یک زندگی متعادل و شاد در این خانوادهها
۱٫ به جای برچسب زدن، تفاوت را بپذیرید
۲٫ درباره احساسات حرف بزنید
خیلی از اختلافها به این دلیل شدید میشوند که طرفین دربارهی نگرانی هایشان شفاف صحبت نمیکنند
۳٫ مسئولیتها را روشن تقسیم کنید
۴٫ به سبک آرامش طرف مقابل احترام بگذارید
۵٫ نگرانی را به اقدام تبدیل کنید
نگرانیِ صرف، مشکل را حل نمیکند.
۶٫ زمانهایی برای آرامش مشترک بسازید
۷٫ در صورت نیاز از مشاور کمک بگیرید
