نویسنده: احسان عابدیان
وضعیت نامناسب آسفالت خیابانهای اصلی شهر در سالهای اخیر به یکی از مشکلات ملموس و روزمره شهروندان تبدیل شده است؛ مشکلی که هر راننده و عابری در مسیرهای پرتردد با چالهها، ترکها و ناهمواریهای آن روبهرو میشود. با وجود تکرار این وضعیت در بسیاری از معابر اصلی، به نظر میرسد رسیدگی اصولی به آن هنوز در اولویت جدی مدیریت شهری قرار نگرفته است.
خیابانهای اصلی هر شهر شریانهای حیاتی آن هستند. روزانه هزاران خودرو، اتوبوس و وسایل حملونقل عمومی از این مسیرها عبور میکنند و کیفیت نامناسب آسفالت نهتنها موجب فرسایش سریع خودروها و افزایش هزینههای شهروندان میشود، بلکه ایمنی تردد را نیز تحت تأثیر قرار میدهد. در بسیاری از موارد، ترمیمهای مقطعی و لکهگیریهای محدود تنها برای مدتی کوتاه مشکل را پنهان میکند و به دلیل نبود برنامهای اصولی برای بازسازی اساسی معابر، این چرخه فرسودگی دوباره تکرار میشود.
در کنار این مسئله، پدیده نگرانکننده فرونشست زمین نیز موضوعی است که نمیتوان نسبت به آن بیتفاوت بود. کاهش سطح آبهای زیرزمینی، برداشت بیرویه از منابع آب و فشار ناشی از توسعه شهری، عواملی هستند که میتوانند در سالهای آینده زیرساختهای شهری را با تهدید جدی مواجه کنند. خیابانها، شبکههای تأسیسات شهری و حتی ساختمانها ممکن است در برابر این پدیده آسیبپذیر شوند.
در چنین شرایطی، نقش شورای شهر نیز به عنوان نهاد ناظر و سیاستگذار مدیریت شهری بسیار مهم و تعیینکننده است. شورا میتواند با مطالبهگری از شهرداری، تخصیص بودجه مناسب برای بهسازی اصولی معابر و نظارت دقیق بر اجرای پروژههای عمرانی، از تبدیل شدن مشکلات فعلی به بحرانهای بزرگتر در آینده جلوگیری کند. همچنین پیگیری مطالعات تخصصی درباره وضعیت فرونشست زمین و الزام مدیریت شهری به ارائه برنامههای پیشگیرانه، از جمله اقداماتی است که شورا میتواند در راستای حفظ ایمنی و پایداری شهر انجام دهد.
نادیده گرفتن نشانههای اولیه این مسائل، ممکن است در آینده هزینههای بسیار سنگینتری بر شهر تحمیل کند. توجه به کیفیت آسفالت معابر و پایش دقیق پدیده فرونشست زمین، تنها یک اقدام عمرانی ساده نیست؛ بلکه بخشی از مسئولیت مشترک مدیریت شهری و شورای شهر در قبال حفظ ایمنی، زیرساختها و کیفیت زندگی شهروندان است.
