امروز کشور نیازمند «دفاع خردمندانه» است، نه جنگ‌افروزی!

به نام پروردگار مدافعان ایثارگر کشور

میان «دفاع مقدس» و «جنگ‌افروزی» مرز باریکی است؛ همچنان که میان «اقتدار و عزت» کشور با «افراط‌گری» تفاوت بسیاری است.

محمد حسین روشنک- کهنه سرباز دفاع مقدس و سال های سازندگی

صبح مشهد- از آغاز تجاوز ۱۲ روزه‌ی دشمن به خاک ایران، کشور در شرایطی قرار گرفت که بیش از هر زمان، به «بصیرت» و «تفکیک مفاهیم» نیاز داشته و دارد. این قلم، همچون تمام قلم‌هایی که ابزار آگاهی‌بخشی هستند، در این بزنگاه وظیفه دارد تا مرز میان «دفاع» و «جنگ» را به قدر بضاعت خویش برای جامعه روشن سازد؛ چرا که خلط این دو مفهوم، می‌تواند امنیت ملی را به مخاطره بیندازد.

ما در حال «دفاع» هستیم؛ دفاع از خاک، ناموس و کیان کشور. دفاع، یک وظیفه‌ی شرعی، ملی و اخلاقی است که تمام ملت، فارغ از گرایش‌های سیاسی، باید حول محور ولایت و فرماندهی کل قوا در آن متحد باشند؛ وحدتی که خوشبختانه با درایت رهبری و مسئولان کشور وجود دارد. اما آنچه امروز مایه‌ی نگرانی است، فعالیت جریاناتی است که در ظاهر دم از «دفاع» می‌زنند، اما در عمل با رویکردهای «جنگ‌طلبانه»، به انسجام ملی آسیب وارد می‌کنند.

تجربه‌ی هشت‌ساله‌ی دفاع مقدس به ما آموخت که پیروزی‌ها، تا زمانی که ما در موضع «دفاع» برای بازپس‌گیری خاکمان بودیم، درخشان و قاطع بود. اما پس از آن‌که استراتژی تغییر کرد و از موضع «دفاع» خارج شده و با قصد انتقام، تصمیم به «جنگ تمام‌عیار» و ورود به خاک عراق گرفتیم، شرایط پیچیده شد. امروز نیز کشور نیازمند «دفاع خردمندانه» است، نه جنگ‌افروزی.

بله، انتقام خون پاک امام مظلوم، فرماندهان، مسئولان، رزمندگان و مردم لازم است و چون نظر ولایت است، قطعاً واجب؛ لیکن این مهم نیز باید در چارچوب اقدامات هوشمندانه، خردمندانه و فرمانده‌محور انجام شود، نه با رویکردی تندروانه و احساسی که به تجاوز بیشتر دشمن و دور شدن کشور از اهداف واقعیِ امامِ شهید، یعنی «اقتدار ایران، تقویت محور مقاومت و آرامش جامعه» منجر شود.

متأسفانه شاهد هستیم که رسانه‌ها، به‌ویژه در برخی برنامه‌های صداوسیما نظیر «به وقت ایران»، به‌جای تقویت روحیه‌ی «دفاع ملی»، پیام‌هایی مخابره می‌کنند که رنگ و بوی صدور فرمان «جنگ» دارد.

این رفتارها نه‌تنها «دفاع» محسوب نمی‌شود، بلکه تحریکِ دشمنِ شکست‌خورده برای تجاوز مجدد است. انتشار مطالب خلافِ واقع درباره‌ی مواضع رهبری، نه‌تنها به نفع کشور و نظام نیست، بلکه سنگ‌اندازی در مسیر تصمیم‌گیری‌های کلانِ شورای عالی دفاع است.

در این شرایط که مدیریت اجرایی کشور و شخص رئیس‌جمهور فراتر از انتظار عمل کرده و با تکیه بر رهنمودهای امام جامعه و در چارچوب «تفاهم‌نامه‌ی اسلام‌آباد» -که همه بر تأمین منافع ایران مقتدر توسط آن اذعان دارند- به دنبال ایجاد ثبات و اعتدال است، تندروانی هستند که برای تضعیف انسجام ملی و بازی در زمین دشمن گام برمی‌دارند.

امروز همه باید در راستای وظیفه‌ی مطالبه‌گری خود و با تکیه بر خواست مردم، فعالان اقتصادی و اجتماعی، بدون نگرانی از اینکه ممکن است به مذاق بعضی‌ها خوش نیاید، هشدار دهیم که «جنگ‌افروزی» در رسانه‌ها، هزینه‌های فراوانی برای کشور در بر دارد که مستقیماً بر دوش ملت و نسل‌های آینده سنگینی کرده و خواهد کرد.

قلم‌های منصف در پیروی از امر رهبری و خواست مردم، باید مطالبه‌گرِ «دفاع مقتدرانه»، «ثبات»، «اعتدال» و «عزت ملی» باشند و با «جنگ‌افروزی» مقابله کنند.

وظیفه‌ی همگان در این شرایط، حفظ وحدت حول محور رهبری و حمایت از سیاست‌های «دفاعی» و «دیپلماتیک» نظام است. نباید اجازه داد با نام «دفاع»، کشور را به گرداب جنگی دیگر -آن هم پس از امضای تفاهم‌نامه‌ی اسلام‌آباد که واقعاً به زیان دشمن و به نفعِ ایرانِ پیروز در دفاع مقدسِ چهل‌روزه بود- بکشانند؛ چرا که پیامدهای آن، فراتر از تصوراتِ ساده‌انگارانه‌ی برخی تندروان خواهد بود.

امروز باید قلم‌ها، تریبون‌ها و رسانه‌ها، به‌ویژه رسانه ملی، ابتدا در خدمتِ «دفاع مقدس» و سپس «آرامش میهن» برای تأمین نیازهای جامعه باشند، نه اینکه به تجاوز بیشتر دشمن و فراهم کردن زمینه‌ی جنگی که پایانش روشن نیست، دامن بزنند.