گزارشی از ظرفیت های گردشگری یک روستای تاریخی در گناباد که در مسیر ثبت در میان برترین روستاهای گردشگری جهان قرار دارد.
صبح مشهد- روستای تاریخی ریاب در شهرستان گناباد، امروز دیگر تنها یک آبادی قدیمی نیست، بلکه به عنوان یکی از شاخصترین ظرفیتهای گردشگری شرق کشور، در مسیر تبدیل شدن به مقصدی جهانی قرار دارد.
نامزدی این روستا در سازمان جهانی گردشگری، نقطه عطفی در مدیریت میراث فرهنگی منطقه است که نشان میدهد تلفیق حفاظت از بافت تاریخی با مشارکت جامعهمحور میتواند نتایجی بینالمللی به همراه داشته باشد.
رئیس اداره میراث فرهنگی، گردشگری و صنایعدستی شهرستان گناباد و مدیر پایگاه میراث جهانی قنات قصبه، در تشریح جایگاه کنونی ریاب تأکید میکند که این روستا اکنون از مرزهای منطقهای عبور کرده است. حمیدرضا محمودی قوژدی میگوید: نامزدی ریاب در سازمان جهانی گردشگری، حاصل سالها برنامهریزی و اجرای الگوی گردشگری جامعهمحور است. اکنون زمان آن رسیده که این ظرفیت جهانی به فرصتهای اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی برای مردم منطقه تبدیل شود.
وی می افزاید: توسعه گردشگری در ریاب بر سه محور «مدیریت پایدار منابع»، «تقویت اقتصاد بومی» و «گردشگری تجربهگرا» استوار است. در این زمینه، توسعه اقامتگاههای بومگردی با معماری بومی و مصالح سازگار با محیطزیست، گامی برای حفظ هویت تاریخی و کاهش آسیب به طبیعت است. هدف نهایی این است که گردشگر نه صرفاً بازدیدکننده، بلکه تجربهکننده سبک زیست و آداب و رسوم مردم این روستا باشد؛ رویکردی که امروز در استانداردهای جهانی گردشگری پایدار پیشرو است.
اما در کنار این موفقیتها، چالشهای مدیریتی نیز به چشم میخورد.رئیس اداره میراث فرهنگی، گردشگری و صنایعدستی گناباد بهصراحت هشدار میدهد که گردشگری زمانی به موتور محرک اقتصاد منطقه تبدیل میشود که نگاه مدیریتی از یک «فعالیت تشریفاتی» به یک «راهبرد توسعهمحور» تغییر کند. او معتقد است گردشگری نباید تنها به عنوان ویترینی برای میزبانی از مهمانان رسمی دیده شود، بلکه باید به عنوان پیشران اصلی توسعه در اسناد اجرایی شهرستان مورد توجه قرار گیرد تا اعتبارات و نیروی انسانی لازم به این حوزه تخصیص یابد.
رشد چشمگیر اقامتگاههای بومگردی در گناباد
از سوی دیگر، فرمانداری گناباد نیز با تأکید بر همسویی این برنامهها با اهداف توسعه شهرستان، بر لزوم حمایت حداکثری از زیرساختهای گردشگری تأکید دارد. در این زمینه، رشد چشمگیر اقامتگاههای بومگردی در گناباد که از ۱۰ واحد در سال ۱۴۰۲ به ۲۴ واحد در سال ۱۴۰۵ رسید، گواه رشد ۱۴۰ درصدی زیرساختهای اقامتی است. این روند نه تنها باعث حفاظت از بناهای تاریخی شده، بلکه با ایجاد اشتغال، سدی در برابر مهاجرت روستاییان ایجاد کرده است.
منبع: روزنامه خراسان
