سلام
در نقد نوشتار جناب بنی اسدی در خصوص بد حجابی، سخنان امام جمعه ….
نگارش مقاله کمی مغلق بود و راویان به نحوی تغییر میکردند که بین اصفهان و بجنورد ، کمی گره میخورد ! بگذریم شاید من خوب متوجه نشدم اما نکته قابل توجه پایه تفکر این هنرمندان فرهنگی مانند جناب بنی اسدی است که بر اموری استوار گشته که الی یوم القیامه تغییر نخواهد کرد !
در همین خصوص ذکر جمله ای منسوب به حضرت ایت الله العظمی بروجری خالی از لطف نیست . ( البته خبرگزاری میزان این عبارت را از شهید باهنر هم نقل کرده است) . ایشان به مناسبتی فرموده بودند بخلاف ضرب المثل رایج که ” مرد حرفش دوتا نمیشه ” فرموده بودند؛ “” مرد آن است که حرفش دوتا شود”” یعنی کسی مرد است که اشتباه خود را بپذیرد و اصرار بی مورد و بدون دلیل بر یک امر ، الزاما نشانه مردانگی و ثبات قدم نیست.
دوستان فرهنگ دوست ما عملا سعی دارند ، امر پذیرفته فرهنگی خود را به هر شکل به دیگران به باورانند!!!!
و اینکه اصلا باور دیگری میتواند درست باشد یا نه ؟ اینکه به باور خود بعنوان اجل محتوم نگاه کنیم!! و منکر تفکر خود را ، خلاف عقل بپنداریم!! .
اینکه فرد باور داشته باشد که اگر دیگران باور او را با همان شدت و غلظت قبول ندارند، نفهم هستند ، کافر و حتی جهنمی هستند ، زندگی را در وهله نخست برای صاحب ایده ، پر مشقت می کند و سپس برای دیگران.
بقول اصولیین در بیان واقعیت ، دو مقام وجود دارد یکی مقام ثبوت یعنی ” حقیقت واقع” آن چیزی که هست و درست هم هست و حقیقت هم دارد و دیگری مقام اثبات ، یعنی آن چیزی که از حقیقت نزد ماست و تصور ما این است که ” واقع حقیقت ” آن است و حال آنکه می تواند عین آن نباشد یا بخشی از آن باشد. لذا از کجا پیداست که تصور ما از حجاب همان مقام واقع هست بی کم و کاست؟ در صورتی که از صدر اسلام تا کنون بسیار نظرات متفاوت در این خصوص از علمای دین داده شده و در جهان معاصر نیز تضارب آراء بسیار است.
.نکته بعد اینکه باید بین عرضه ایده و نظر با القاء و تحمیل آن تفاوت قائل شد.
تفکر حاکم بر دوستان فرهنگی ما ، القاء نظر است ولی با روش آرام و مسالمت آمیز!!! و این همان چیزی است که بعضا شنیده میشود که ما چند دهه برای حجاب کوتاه آمدیم، یا مماشات کردیم ولی زنان به گوش شان نرفت که نرفت و حالا که این جمعیت متوجه نشدند از قوه قاهره اسلام باید استفاده شود!!
ملاحظه میفرمایید که جایی برای اینکه شاید نظر ما ، درست نباشد یا کامل نباشد و یا مخاطب حق انتخاب دارد اصلا مطرح نیست و اصولا این حق متصور نیست برای زنان.
امیدوارم بپذیریم که انسانها حق انتخاب دارند ، آنچان که خالق کریم این حق را بر نوع بشر عرضه فرموده :
( فالهمها فجورها و تقواها)
و بشارت داد بر آنانی که بهترین را پذیرفتند :
فَبَشِّرْ عِبَادِ، الَّذِینَ یَسْتَمِعُونَ الْقَوْلَ فَیَتَّبِعُونَ أَحْسَنَهُ أُوْلَئِکَ الَّذِینَ هَدَاهُمُ اللَّهُ وَأُوْلَئِکَ هُمْ أُوْلُوا الْأَلْبَابِ
چرا که اینان با عقل و درایت ” قول حسن” را یافتند !! نه اینکه به ایشان فهماندند! هدایت هم که مطرح شده چه تکوینی باشد چه تشریعی با اکراه نبوده است . اگرچه آوردن عبارت اولو الالباب بیشتر ظن هدایت تکوینی را تقویت میکند.
امیدوارم بتوانیم حقیقت دین را بفهمیم
انشالله
سلام
در نقد نوشتار جناب بنی اسدی در خصوص بد حجابی، سخنان امام جمعه ….
نگارش مقاله کمی مغلق بود و راویان به نحوی تغییر میکردند که بین اصفهان و بجنورد ، کمی گره میخورد ! بگذریم شاید من خوب متوجه نشدم اما نکته قابل توجه پایه تفکر این هنرمندان فرهنگی مانند جناب بنی اسدی است که بر اموری استوار گشته که الی یوم القیامه تغییر نخواهد کرد !
در همین خصوص ذکر جمله ای منسوب به حضرت ایت الله العظمی بروجری خالی از لطف نیست . ( البته خبرگزاری میزان این عبارت را از شهید باهنر هم نقل کرده است) . ایشان به مناسبتی فرموده بودند بخلاف ضرب المثل رایج که ” مرد حرفش دوتا نمیشه ” فرموده بودند؛ “” مرد آن است که حرفش دوتا شود”” یعنی کسی مرد است که اشتباه خود را بپذیرد و اصرار بی مورد و بدون دلیل بر یک امر ، الزاما نشانه مردانگی و ثبات قدم نیست.
دوستان فرهنگ دوست ما عملا سعی دارند ، امر پذیرفته فرهنگی خود را به هر شکل به دیگران به باورانند!!!!
و اینکه اصلا باور دیگری میتواند درست باشد یا نه ؟ اینکه به باور خود بعنوان اجل محتوم نگاه کنیم!! و منکر تفکر خود را ، خلاف عقل بپنداریم!! .
اینکه فرد باور داشته باشد که اگر دیگران باور او را با همان شدت و غلظت قبول ندارند، نفهم هستند ، کافر و حتی جهنمی هستند ، زندگی را در وهله نخست برای صاحب ایده ، پر مشقت می کند و سپس برای دیگران.
بقول اصولیین در بیان واقعیت ، دو مقام وجود دارد یکی مقام ثبوت یعنی ” حقیقت واقع” آن چیزی که هست و درست هم هست و حقیقت هم دارد و دیگری مقام اثبات ، یعنی آن چیزی که از حقیقت نزد ماست و تصور ما این است که ” واقع حقیقت ” آن است و حال آنکه می تواند عین آن نباشد یا بخشی از آن باشد. لذا از کجا پیداست که تصور ما از حجاب همان مقام واقع هست بی کم و کاست؟ در صورتی که از صدر اسلام تا کنون بسیار نظرات متفاوت در این خصوص از علمای دین داده شده و در جهان معاصر نیز تضارب آراء بسیار است.
.نکته بعد اینکه باید بین عرضه ایده و نظر با القاء و تحمیل آن تفاوت قائل شد.
تفکر حاکم بر دوستان فرهنگی ما ، القاء نظر است ولی با روش آرام و مسالمت آمیز!!! و این همان چیزی است که بعضا شنیده میشود که ما چند دهه برای حجاب کوتاه آمدیم، یا مماشات کردیم ولی زنان به گوش شان نرفت که نرفت و حالا که این جمعیت متوجه نشدند از قوه قاهره اسلام باید استفاده شود!!
ملاحظه میفرمایید که جایی برای اینکه شاید نظر ما ، درست نباشد یا کامل نباشد و یا مخاطب حق انتخاب دارد اصلا مطرح نیست و اصولا این حق متصور نیست برای زنان.
امیدوارم بپذیریم که انسانها حق انتخاب دارند ، آنچان که خالق کریم این حق را بر نوع بشر عرضه فرموده :
( فالهمها فجورها و تقواها)
و بشارت داد بر آنانی که بهترین را پذیرفتند :
فَبَشِّرْ عِبَادِ، الَّذِینَ یَسْتَمِعُونَ الْقَوْلَ فَیَتَّبِعُونَ أَحْسَنَهُ أُوْلَئِکَ الَّذِینَ هَدَاهُمُ اللَّهُ وَأُوْلَئِکَ هُمْ أُوْلُوا الْأَلْبَابِ
چرا که اینان با عقل و درایت ” قول حسن” را یافتند !! نه اینکه به ایشان فهماندند! هدایت هم که مطرح شده چه تکوینی باشد چه تشریعی با اکراه نبوده است . اگرچه آوردن عبارت اولو الالباب بیشتر ظن هدایت تکوینی را تقویت میکند.
امیدوارم بتوانیم حقیقت دین را بفهمیم
انشالله