جناب آقای دکتر پزشکیان
بیتردید سیاست حرکت بهسوی نظام ارزی یکپارچه، از منظر علمی و حکمرانی اقتصادی، تصمیمی درست و ضروری است.
اقتصاددانان بر این باورند که چندنرخی بودن ارز، بهصورت ساختاری موجب رانت، فساد، تبعیض و ناکارآمدی تخصیص منابع میشود.
تجربه دهههای گذشته نیز نشان داده که ارز ترجیحی، بیش از آنکه به مصرفکننده نهایی برسد، در میانه راه به جیب واسطهها، رانتجویان و شبکههای غیرشفاف سرازیر شده است.
از این منظر، حذف رانت ارزی و حرکت بهسوی شفافیت، تصمیمی شجاعانه، علمی و قابل دفاع است.
در این بخش، شما درست میگویید.
اما…
حق با مردم است.
مردمی که در سال ۱۳۹۰، برای سفر عمره مفرده، با امید و اشتیاق،
مبلغ ۸۰۰ هزار تومان پرداخت کردند؛
در حالی که کل هزینه این سفر در آن زمان حدود ۲ میلیون و ۵۰۰ هزار تومان بود.
یعنی مردم، نزدیک به یکسوم هزینه سفر را همان روز پرداختند و با اعتماد کامل، چشمانتظار نوبت تشرف ماندند.
سپس، به دلایلی که همه میدانیم،
روابط سیاسی تیره شد،
و سفر عمره به مدت حدود ۹ سال متوقف گردید؛
نه به انتخاب مردم،
نه به خواست آنان،
بلکه به اقتضای تصمیمات کلان سیاسی.
اکنون، همان مردم…
همان عاشقان خانه خدا…
پس از سالها انتظار،
با قیمتهایی مواجه شدهاند که چندین برابر توان مالیشان است؛
قیمتهایی که مستقیماً از آزادسازی نرخ ارز و کاهش شدید ارزش پول ملی ناشی شده است.
اینجاست که باید گفت:
مردم مقصر این تأخیر نبودند
مردم عامل کاهش ارزش پول ملی نبودند
مردم هزینه سیاستهای کلان را پرداختهاند، بدون آنکه نقشی در انتخاب زمان آن داشته باشند
پس مطالبه مردم، مطالبه رانت نیست؛
مطالبه فساد نیست؛
مطالبه تبعیض نیست.
مطالبه مردم، عدالت جبرانی است.
عدالت جبرانی یعنی: وقتی دولت به دلایل حاکمیتی، حقی را سالها معلق نگه میدارد،
در زمان احقاق آن حق،
باید بخشی از زیان تحمیلشده به مردم را جبران کند.
سفر عمره، یک کالای لوکس صرف نیست؛
برای میلیونها ایرانی،
یک آرزوی معنوی، دینی و هویتی است.
حسرت دیدن خانه خدا،
حسرتی نیست که بتوان آن را صرفاً با منطق بازار آزاد توضیح داد.
این مردم،
همان مردمی هستند که پای نظام ایستادند،
در سختترین سالها صبوری کردند،
تحریمها را تحمل کردند،
و هزینه استقلال کشور را پرداختند.
آیا حق این مردم نیست که: دولت، حداقل برای سپردهگذاران قدیمی عمره،
با سازوکار شفاف، محدود، هدفمند و موقت
(مثلاً ارز ترجیحی صرفاً برای این گروه خاص)،
بخشی از فشار را کاهش دهد؟
این اقدام:
بازگشت به رانت نیست
نقض سیاست ارزی نیست
بیعدالتی نیست
بلکه:
احترام به اعتماد مردم
جبران یک تأخیر حاکمیتی
حفظ سرمایه اجتماعی
پاسداشت حق معنوی ملت است.
آقای دکتر پزشکیان
شما درست میگویید؛
اما حق با مردم است.
و حکمرانی خوب، جایی است که «درستی سیاست» با «عدالت اجتماعی» در تعارض نماند.
رسول کریمی
با احترام و دغدغهمندی برای مردم و نظام
