یادداشت

تاملی در نحوه اجرای  جشن‌های نیمه شعبان

علیرضا مقیم*

بی شک یکی از مهمترین و برترین اعیاد شیعیان در طول سال در شب روز نیمه شعبان برگزار می شود. جشنی که دلیل برگزاری آن تولد منجی عالم بشریت حضرت بقیه الله العظم (عج) است. این جشن از آنچنان جایگاه بلند و رفیعی در نزد شیعیان خاصه ایرانیان برخوردار است که افراد و اقشار گوناگون برای هرچه باشکوه تر برگزار شدن آن از هیچ تلاشی دریغ ندارند. امری که هرچند مزیتی بزرگ است اما در سال های اخیر در برخی موارد به آفتی ناخواسته نیز تبدیل شده است. این آفت دخالت مجموعه های دولتی و نیمه دولتی یا به عبارت بهتر رسمی و شبه رسمی در نحوه برگزاری این جشن بزرگ به بهانه برگزاری بهتر و با شکوه تر آن است. دخالتی که هر چند در ظاهر بسیار میمون و مبارک است زیرا که سبب هماهنگی بهتر و بیشتر جشن ها و جلوگیری از نفوذ برخی خرافات و بدعت های بدون ریشه در این جشن ها می شود اما همین هماهنگی باعث کمرنگ شدن روح مردمی این آیین می شود. این امر وقتی از اهمیت دوچندانی برخوردار می شود که در نظر بگیریم جشن نیمه شعبان در کنار مراسم عید غدیر و آیین های عزاداری عاشورا سه پایه اصلی هویتی فرهنگ تشییع محسوب می شوند و بدون این آیین های مردمی شیعه تنها یک کلمه بدون هویت است.

بر این اساس مسئولان امر باید نکاتی چند را به هنگام تلاش برای برگزاری هرچه بهتر جشن های مهدویت مد نظر قرار دهند.

نخستین و مهم ترین این موارد حفظ مردمی بودن آئین های مرتبط با این جشن بزرگ است زیرا که اگر مردم احساس کنند که جشن نیمه شعبان از یک مراسم مردمی به یک مراسم دولتی  و حتی شبه دولتی تبدیل شده حضور ایشان کمرنگ وکمرنگ تر خواهد شد و این امر خود به مرور زمان ضربه ای بزرگ به هویت شیعه خواهد زد.

دیگر اینکه به رغم تلاش برای حفظ مردمی بودن آئین های جشن نیمه شعبان باید از انحراف کشیده شدن این مراسم ها جلوگیری کرده و با خط دهی غیر مستقیم این جشن را به  فضایی در راه گسترش فرهنگ مهدویت و نه تخریب کننده این فرهنگ تبدیل کنند.

و اما آخرین مورد هم سعی در حذف برخی خرافات از این آئین پاک و مردمی است. متاسفانه به مرور زمان و در برخی مناطق موارد بدعت آمیزی به واقعیت این آئین افزوده شده که هیچ جایگاهی در فرهنگ تشییع ندارد اما بدان حد با این آئین همراه شده که مردم عادی آن را بخشی از دین می پندارند و همین امر نیز  حذف این موارد را بسیار سخت کرده است. اما بی شک داشتن صبر و حلم در کنار اندکی تدبیر باعث خواهد شد  تا با ریک برنامه ریزی صحیح این زنگارهای نتادرست در صورت آئین های نیمه شعبان زدوده شود و این ضلع مثلث آئین های دینی تکامل بخش شیعی در کنار عید غدیر و عاشورا بتواند خاصیت قوام دهندگی خود به تشییع راستین علوی را به بهترین نحو ممکن اجرایی کند.

به امید آن روز

*کارشناس مذهبی

 

Print Friendly, PDF & Email
برچسب ها

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

4 × 1 =

دکمه بازگشت به بالا
بستن